Lateralizacja

Pierwsze lata życia dziecka decydują o jego rozwoju i dalszych losach[1]. Wtedy właśnie kształtują się jego możliwości intelektualne i rozwija się większość wrodzonych predyspozycji, w tym także zdolność uczenia się. Dlatego działania edukacyjne i oddziaływania wychowawcze, mające na celu stymulowanie rozwoju intelektualnego i społecznego dziecka są szczególnie istotne na tym etapie życia, a najlepsze rezultaty przynoszą właśnie w okresie przedszkolnym. Jest to też najlepszy okres na zapobieganie ewentualnym trudnościom w nauce — niwelowanie dysharmonii rozwojowych, terapię zaburzeń, wyrównywanie zaniedbań środowiskowych.

Jednym z aspektów, a zarazem czynników rozwoju ruchowego dziecka jest postępujący proces lateralizacji, czyli dominacji stronnej. Stan lateralizacji czynności ruchowych jest możliwy do określenia za pomocą wywiadu, obserwacji i specjalnie dobranych prób eksperymentalnych.

Pomysł na opracowanie zestawu takich prób do oceny lateralizacji zrodził się z potrzeby chwili w aktualnym stanie systemu edukacji, w którym głębokie zmiany prawne są intensywnie wprowadzane przede wszystkim w obszarze wychowania i edukacji małego dziecka.

Obecnie „diagnoza nauczycielska” to osobne zadanie obligatoryjne dla nauczyciela. Zamysłem autorek zestawu prób diagnostycznych do Oceny Lateralizacji Czynności Ruchowych było wyjście naprzeciw potrzebom nauczycieli w tym obszarze ich obowiązków. Powstało narzędzie, które posiada instrukcję dotyczącą sposobu prowadzenia badania oraz pomoce pozwalające prowadzić badanie w formie zabawy, aby dziecko czuło się bezpiecznie i zachowywało się naturalnie. Ponadto nauczyciel ma możliwość umieszczenia wyniku badania w programie komputerowym i otrzymania wskazówek co do typu lateralizacji oraz dalszego postępowania.